önce sigaradan başlamak istiyorum...
önceleri bayramlarda seyranlarda içilmeye başlanır daha sonra arkadaşların "hadi sen de yak" demesiyle birer ikişer tane tüttürülür...
daha sonra her acı çekişte tütersin bir iki tane sonra ilk paketini alırsın...
soranlara hep" ben sigara tiryakisi değilim ne zaman istersem bırakırım " demeye başlarsın..
ama sigaranın bağımlılığı her geçen gün işleniyor kanına bunun farkında olmazsın...
tam bırakırım derken sigarasız yapamayacağını anlarsın, onsuz bir hayat düşünemessin.
ondan hep kurtulmak istersin ama kurtulamazsın...
çünkü sigaraya fena halde" alışmışsın"...
sonra sigaranın seni her gün yiyip bitirdiğini anladığın da onu bırakmaya karar verirsin...
çok zor bir karardır..
güçlü bir irade ister...
bir arkadaşım sigarayı bırakma serüvenini anlatırken " sigaranın dumanı yüz metre ilerden gelse içimi yakar"demişdi.
evet çok zordur sigaradan kurtulmak...
sigarayı bırakamamanın tek sebebi sigaraya alışmandır...
insanın belkide en zor vazgeçtiği şeyler alıştığı şeylerdir...
sevgi veya aşk dediğimiz şeylerde acaba alışkanlık mı ?
bence alışkanlık hemde çok fena bir alışkanlık...
önce birisiyle tanışırsın...
önce görüşmeleriniz azar azardır..
sonra bu görüşmeler yetmemeye başlar ve görüşme süreleri her geçen gün çoğalır...
saatlerce konuşulan telefon görüşmeleri ikiyüz üçyüze varan mesajlaşmalar...
hayaller, sevişmeler, günahlar...
öyle bir bağımlı yapıyor ki kendisine bu alışkanlık kanınıza işler...
önceleri rahatsınızdır...
ne zaman istesem bırakabilirim dediğiniz insana öyle bir bağlanınırsınız ki o hayatınız da bir gün çıkıp gittiğinde yapa yalnız kalırınız...
sigara ve aşk...
bence ikiside aynı şeyler...
ikisine de alışıyor insan ve istese de bırakamıyor...
sigarayı bırakma kararı almış birisi ve sevgilisinden ayrılmış birisini yan yana koyun ikisininde ruh haline bakın ayırt etmeniz imkansızdır..
ikiside perişan haldedir...
ikisini bıraksanız biri sigaraya diğeri sevdiği kişiye koşar...
anlayacağınız -gerçek aşk ı demiyorum tabi o başka- günümüzde aşk denen bir şey yok...
alışkanlık var...
birilerine alışıyoruz onu hayatımızın merkezine oturtuyoruz her şeyimiz oluyor o. yani varlığına öyle bir alışıyoruz ki o çekip gittiğinde yapa yalnız kalıyoruz...
aslın da bu iki konu o kadar bir birine benziyor ki örnekleri bile aynı diyebilirim..
diyelim ki sigara içmeye camel den başladınız.
fena bir şekilde alıştınız camel marka sigaraya...
tütünü kokusu tadı diğer sigaralara göre farklıdır camelin size göre...
sonra paranız ona yetmeyeye başladı
ne yaparsınız ?
eğer alışkanlığınız camel e ise ondan başka sigaraya evet demez bağrınıza taş basar sigarayı bırakırsınız...
peki sigara içenler yada şöyle diyele yim sigraya aşılanlar böyle mi yapıyor yoksa camelden sonra parası hangi sigaraya yeterse onu mu alıp içerler..
çok büyük bir oran o an cebinde ne kadar para varsa ve ve o parayla hangi sigara gelirse onu alıp içerler...
çünkü alışkanlığı camel le değildi sigarayaydı...
sigara olsun da o alıştığın şey olsun da markası önemli değil... ha camel olsa iyiyidi ama o değilse başka marka....
işte insanların aşk sandıkları şeyde böyledir...
birisinin varlığına alışıyorlar telefonun ucunda birisini olduğuna alışıyorlar..
bir zaman sonra o gidince hemen çareyi başkasın da buluyorlar yani camele yetmeyen para neye yeterse artık...
çünkü o insana değil onun varlığına alışmışsındır...
bir insanın sigarayı bırakmasıyla sigarası biten birinin durumu farklı olduğu gibi terk edenin ve terk edilenin durumu da farklıdır...
sigarası biten bir insan perişan haldedir dokunsan ağlayacak gibidir...
sinirini gördüğü herşeyde almaktadır...
ama sigarayı kendi rızasıyla bırakan insan daha göçlüdür tüm benliğiyle sigarayı istemesine rağmen perişan halde değildir...
terk edlen insan da perişan haldedir depresyonun alasını yaşamaktadır...
ama terk eden daha göçlüdür...
örnekler aynı fark ediyor musunuz...
toparlayacak olursam gününüzde aşk sandığımız duygu aslında koca bir alışmadır...
aşk acısını nasıl dindirim diyen arkadaşlarımız veya nasıl unutabilirim diyen varsa sigarayı bırakan birisinden akıl alsınlar..
alışma metodu nasıl ki aynı kurtulma metodu da aynı...

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder